Ο τελευταίος βασιλιάς

Μια απλή αναφορά ως ελάχιστος φόρος τιμής στον ευγενή βασιλέα.

Death angel's shadow

Στους κόσμους του σκοτεινού fantasy ο Kane συνεχίζει τις περιπλανήσεις του ωθούμενος από ανεξιχνίαστα, εσωτερικά κίνητρα. Κίνητρα που φαντάζουν ακατανόητα στους κοινούς θνητούς αφού ο Kane είναι αθάνατος και καταραμένος να περιπλανιέται στους αιώνες. Και όποιος βρεθεί αντιμέτωπος με το σκυθρωπό σπαθοφόρο -άνθρωπος ή τέρας δεν έχει σημασία- θα σταθεί στη Σκιά του Αγγέλου του Θανάτου. Διότι όπου πάει ο Kane ο θάνατος ακολουθεί με γοργά βήματα και χαρίζει αφειδώς το άγγιγμα του.

An insane elder god, in his madness sought to build,
A race of mortal creatures in the image of divine.
...
Blindly had forgotten that an image so conceived,
Must embody the very madness of its deluded parent.
...
In time this fool's creation multiplied all through the land,
And disgusted those before them with their drivel,
Content to live a wormlike existence for the pleasure of their god,
Who in his mindless conceit only giggled with his dolls.
Yet in one rose rebellion with this crawling in cosmic dung-
No maggot but a serpent was this son of divinity's folly.
And in his hellish fury at the crooning lies of that creator,
He chose to be his own master and defied this nameless god,
And with his hands he slew his brother-choicest plaything.

Σε μια μακρινή, αρχέγονη εποχή ο Kane δεν ανέχτηκε να κυλιέται στην κοσμική κοπριά για τη διασκέδαση του ηλίθιου δημιουργού του και επαναστάτησε! Σκότωσε τον αδελφό του με τα ίδια του τα χέρια και ο τρελός πρεσβύτερος θεός τον καταράστηκε. Καταδικασμένος σε αιώνια περιπλάνηση, όπου πηγαίνει o Kane φέρνει δυστυχία, καταστροφή και θάνατο, μέχρι τελικά και ο ίδιος να καταστραφεί από την βία της οποίας ο γεννήτορας υπήρξε στον κόσμο των ανθρώπων. Γιατί η αθανασία του Kane συνίσταται μόνο στην μακροβιότητα του και την υπερφυσική ταχύτητα με την οποία γιατρεύονται οι πληγές του. Μπορεί και αυτός να σκοτωθεί με σίδερο και ατσάλι. Αλλά κάτι τέτοιο είναι πάρα πολύ δύσκολο, όπως πολύ γρήγορα ανακαλύπτουν οι επίδοξοι αντίπαλοι του...


Οι περιπέτειες του μοναχικού σπαθοφόρου που ονειρεύτηκε ο Karl Edward Wagner συνεχίζονται στη συλλογή Death angel's shadow. Τρεις αφηγήσεις, τρεις αναμετρήσεις με ισάριθμους θανάσιμους εχθρούς. Στο ατμοσφαιρικό Reflections for the winter of my soul ο Kane έρχεται αντιμέτωπος με τον λυκάνθρωπο που εξοντώνει τους κατοίκους ενός απομονωμένου οχυρού. Στο Cold light, ένας ιππότης - ο Gaethaa o Εκδικητής- αποφασίζει να αναζητήσει και να καταστρέψει τον Kane ώστε ο κόσμος να απαλλαγεί από το Κακό που αντιπροσωπεύει και σκορπίζει παντού ο θρυλικός αθάνατος. Αλλά καθώς ο φανατισμός ωθεί τον Gaethaa στα άκρα, αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε ποιος είναι τελικά ο καλός και ποιος ο κακός. Η συλλογή κλείνει με το σκοτεινό και μελαγχολικό Mirage στο οποίο ο Kane θα συναντήσει μια γυναίκα-βρυκόλακα που θα προσπαθήσει -μάταια- να τον κρατήσει για πάντα κοντά της. Και η αναζήτηση συνεχίζεται και ίσως ο Kane επιβιώνει μέχρι την εποχή μας και παρακολουθεί με ένα ειρωνικό χαμόγελο τις σημερινές -άφθονες και σκληρότατες- εκδηλώσεις της βίας της οποίας πρώτος εκφραστής υπήρξε. Ο Wagner μπορεί να ήξερε περισσότερα πάνω σ' αυτό το θέμα αλλά δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας.


Ο Kane είναι ένας περιπλανώμενος ήρωας -αν και οι πράξεις του σπανίως έχουν κάτι το ηρωϊκό- που κυριαρχεί στο βασίλειο της σκοτεινής, επικής φαντασίας. Βλοσυρός, θανάσιμος, αμοραλιστής αλλά και εκλεπτυσμένος, αποτελεί μια καθηλωτική φιγούρα την οποία πρέπει να γνωρίσει κάθε αναγνώστης του χώρου του ηρωϊκού fantasy. Αλλά πόσοι είναι αυτοί που θα αντέξουν το ψυχρό βλέμμα του φονιά;

Δυστυχώς, οι ιστορίες του Kane στα αγγλικά δεν βρίσκονται πλέον υπό έκδοση (μόνο μεταχειρισμένα βιβλία μπορούν να βρεθούν πλέον). Όσοι/όσες ενδιαφέρονται μπορούν να αναζητήσουν τα παρακάτω διηγήματα του KEW που έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά:

Δύο ήλιοι δύουν (Ιστορίες από παράξενους τόπους, Ωρόρα)
Υπόγεια ρεύματα (Ιστορίες με βάρβαρους ήρωες, Ωρόρα)
Το τίμημα για τη Λινόρτις (Ιστορίες με κολασμένους ήρωες, Ωρόρα)
Κορακοφωλιά (Ιστορίες με θεούς και δαίμονες/3, Ωρόρα)
Άφεση (Ιστορίες ηρωϊκής φαντασίας, Anubis)
Πες ένα τελευταίο τραγούδι για τη Βαλντεζί (Ιστορίες από φανταστικούς κόσμους, Κομήτης)

Πρώτη εικόνα: ο Kane όπως τον είδε ο Frank Frazetta για το εξώφυλλο του βιβλίου Dark crusade.
Φωτογραφία: ο Karl Edward Wagner με ένα παρουσιαστικό που παραπέμπει στον Kane.
Δεύτερη εικόνα: το εξώφυλλο του βιβλίου Death angel's shadow, έργο και αυτό του Frazetta.
Οι στίχοι: από το τραγούδι του βάρδου Evingolis, στο διήγημα Reflections for the winter of my soul.

Walpurgisnacht

April thirtieth, the souls of the risen
are leading the way. The first of May.
Black magic night, witches holiday,
their torches glow.
Eternal evil, it summons
the lords of hell, just once a year,
compell and beware the spell of the jackyl.
Can't break the spell,
won't break the spell,
the spell of the shadowless man.

The witches fornicate, the demons dance,
blackmass romance.
In hellish praise
round Bröcken they prance,
their numbers grow.
A harpie chants, fire fountains glow,
virgin of snow burnt by the torch
of the one with no shadow.
I saw his face, I've seen him before,
the face of the shadowless man.

As dawn breaks through the trees,
lonely town falls to their knees,
a solemn belfry begins to toll.
The mass begins sing familiar hymns,
man in black has his back to the crowd.
Spreads his wings and turns around,
as my heart begins to pound.

Because you, you're the one I saw in flight, at Walpurgis Night.
You've betrayed and cursed the light, at Walpurgis Night.
You're the one I saw in flight, at Walpurgis Night.
At the setting of the sun.

Οι στίχοι ανήκουν στους Fates Warning, από το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου Night οn Brocken που κυκλοφόρησε το 1984. Ένα μικρό αφιέρωμα στην αποψινή Νύχτα της Αγίας Βαλπουργίας. Σε κάποια ερημικά μέρη -μακριά από τα φώτα του σύγχρονου πολιτισμού- οι μάγισσες επιδίδονται ακόμα σε δαιμονικούς εορτασμούς και αναμένουν την έλευση του Μαύρου Άντρα. Το Σάμπαθ βρίσκεται σε εξέλιξη και ποιος ξέρει τι ανίερη φρίκη θα φέρει η κορύφωση του. Οι υποψιασμένοι έχουμε το νού μας. Οι υπόλοιποι βγήκανε απλά για ποτό, ένα ακόμη Σαββατόβραδο... Hail!

Bring them on!!!

Ο Κιμμέριος μίλησε: Bring them on!!!


Πηγή: Savage Sword of Conan #123

Βιβλία...

Παραδέχομαι πως η ξερή βιβλιοπαρουσίαση αποτελεί κάπως τετριμμένο θέμα για ανάρτηση αλλά μιας που τώρα τελευταία είχα αρκετό ελεύθερο χρόνο και διάβασα κάποια αξιόλογα βιβλία, πιστεύω πως θα είχε ενδιαφέρον μια σύντομη αναφορά σ' αυτά. Η βιβλιοθήκη του Κιμμέριου λοιπόν, ανοίγει τις πύλες της:

1) Κ. Α. Σμιθ - Το Ταξίδι του Βασιλιά Γιουβόραν (Αίολος)

Ο Κ. Α. Σμιθ δεν χρειάζεται συστάσεις. Τον θεωρώ από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του χώρου και δηλώνω φανατικός πιστός του γκροτέσκου fantasy με στοιχεία τρόμου που -κυρίως- έγραφε. O συγκεκριμένος τόμος περιέχει επτά διηγήματα σε μετάφραση του γνωστού Θωμά Μαστακούρη. Τόσο ο συγγραφέας όσο και ο μεταφραστής αποτελούν εγγύηση για την αξία του βιβλίου αλλά υπάρχει και ένα πρόβλημα: πολλές ιστορίες έχουν μεταφραστεί ξανά στα ελληνικά. Εγώ τουλάχιστον, είχα ξαναδιαβάσει πέντε από αυτές. Ωστόσο, αν κάποιος δεν έχει επαφή με το έργο του Σμιθ, τότε αξίζει να αποκτήσει τη συγκεκριμένη συλλογή και μόνο για το μνημειώδες Η επιστροφή του μάγου που αποτελεί μια από τις σπουδαιότερες ιστορίες τρόμου όλων των εποχών (μεγάλη κουβέντα αλλά έτσι είναι). Επιπλέον η συλλογή περιέχει και άλλες δύο εξαιρετικές ιστορίες, το Ο θάνατος του Μαλιγκρίς και το (πρώτη φορά μεταφραζόμενο στα ελληνικά) Ο κολοσσός του Ιλούργκν. Υπάρχουν και ατυχείς επιλογές όπως το Η αόρατη πόλη που δεν μου άρεσε ή το Ο νεκροφάγος στη θέση του οποίου θα μπορούσε να βρίσκεται μια πιο δυνατή ιστορία. Ωστόσο, πιστεύω πως δεν υπάρχει περίπτωση να μην σας ικανοποιήσουν τα δαιμονικά και παράδοξα οράματα του Σμιθ.

2) Neil Gaiman - Το Βιβλίο του Νεκροταφείου (Οξύ)

Ο μικρός Καν μεγαλώνει σε ένα παλιό νεκροταφείο υιοθετημένος από τα φαντάσματα των ανθρώπων που έχουν θαφτεί εκεί. Προστάτης του είναι ο μυστηριώδης Σίλας που κυκλοφορεί μόνο τα βράδια και δεν έχει αντανάκλαση στον καθρέφτη. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου παρακολουθούμε τις περιπέτειες του Καν, τις συναντήσεις του με παράξενα υπερφυσικά πλάσματα, τις πρώτες του επαφές με τον κόσμο των ζωντανών και την τελική αναμέτρηση με τον άνθρωπο που δολοφόνησε την οικογένεια του. Ο Gaiman μας χαρίζει μια συγκινητική αφήγηση για την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση, μέσα από το πρίσμα μιας ιστορίας φαντασίας. Στα συν και η πολύ προσεγμένη έκδοση. Υπάρχει κάποιο αρνητικό στοιχείο; Ναι: το βιβλίο θα μπορούσε να είναι πιο σκοτεινό αλλά μάλλον ο Gaiman στόχευε σε πολύ νεανικό κοινό. Πιο πολύ παιδική φαντασία παρά ιστορία για ενήλικες.

3) Philip K. Dick - Ubik (Tόπος)

To Ubik είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα του μεγάλου Philip Dick. Αν και χαρακτηρίζεται ως έργο επιστημονικής φαντασίας, ο χαρακτηρισμός είναι λίγο παραπλανητικός αφού βασικό του θέμα δεν είναι τα διαστρικά ταξίδια ή οι επαφές με εξωγήινους πολιτισμούς αλλά η φύση της πραγματικότητας και η αντίληψη που έχουμε γι' αυτή. Δεν θα γράψω κάτι για την υπόθεση πέρα από το ότι αλλιώς ξεκινάει το βιβλίο και αλλού καταλήγει. Αν δεν το έχετε κάνει ήδη, αναζητήστε το Ubik το οποίο ούτως ή άλλως είναι πανταχού παρόν. Και καλού-κακού ρίχτε και μια ματιά στα κέρματα και τα χαρτονομίσματα που κουβαλάτε στις τσέπες σας...

Κλείνω με τα λόγια του μάγου: "... Μα το Νεκρονομικόν είχε δίκιο... Και ο Χέλμαν Κάρνμπι το γνώριζε. Με προειδοποίησε πριν τον σκοτώσω, μου είχε πει πως θα γύριζε πίσω - ακόμα και σε αυτή την κατάσταση."

Υπάρχει κάποιο ηθικό δίδαγμα; Βεβαίως! Πως το Νεκρονομικόν έχει πάντα δίκιο! Hail!

Κόμης Magnus

Νεκρός εδώ και αιώνες, ο κόμης Magnus αναπαύεται στο οικογενειακό μαυσωλείο των de la Gardie, κοντά στην προγονική οικία, μέσα στα δάση της σουηδικής εξοχής. Αν μείνετε σε κάποιο από τα πανδοχεία της περιοχής και πιάσετε κουβέντα με τον ιδιοκτήτη τότε θα μάθετε κάποιες πολύ περίεργες ιστορίες για τον νεκρό αριστοκράτη. Θα ακούσετε κάποια μισόλογα για το πως ο κόμης επισκέφτηκε την πόλη Chorazin για το Μάυρο Προσκύνημα και επέστρεψε φέρνοντας κάποιον ή κάτι μαζί του... Αν επιμείνετε, τότε ίσως ο απρόθυμος πανδοχέας σας διηγηθεί την ιστορία των δύο χωρικών που πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του κόμη αποφάσισαν να κυνηγήσουν μια νύχτα μέσα στα κτήματα του: τελικά ο ένας βρέθηκε νεκρός με το δέρμα και τη σάρκα του προσώπου του να λείπουν ενώ ο άλλος είχε χάσει τα λογικά του και πέθανε μετά από λίγο καιρό. Αν είστε αρκετά θαρραλέος μπορεί να επισκεφτείτε και το μαυσωλείο των de la Gardie για να θαυμάσετε από κοντά τη χάλκινη σαρκοφάγο του κόμη με τις δυσοίωνες ανάγλυφες παραστάσεις. Αλλά ίσως τότε να είναι πολύ αργά... Ίσως τα τρία λουκέτα της σαρκοφάγου να έχουν φύγει από τη θέση τους και τότε θα μάθετε από πρώτο χέρι ποια ήταν η τύχη του φτωχού κου Wraxall. Του άτυχου κου Wraxall που εφτά άνθρωποι λιποθύμισαν όταν είδαν το πτώμα του...


Αν κάποιος άνδρας επιθυμεί να αποκτήσει μακροβιότητα, αν θέλει να αποκτήσει έναν αφοσιωμένο αγγελιαφόρο και να δει το αίμα των εχθρών του, είναι απαραίτητο να μεταβεί στην πόλη της Chorazin και να χαιρετήσει τον Πρίγκηπα του Αέρα...

Ποιον προσκύνησε ο κόμης Magnus; Ήταν ο Πρίγκηπας του Αέρα ο Σατανάς των χριστιανών ή μήπως μια άλλη, πιο ισχυρή οντότητα που μερικά χρόνια αργότερα παρουσιάστηκε στα οράματα του H. P. Lovecraft με το όνομα Nyarlathotep; Μόνο σκοτεινές εικασίες μπορούμε να κάνουμε. Όμως η συμφωνία πραγματοποιήθηκε, ο κόμης μετατράπηκε σε νεκροζώντανο και μαζί με τον δαιμονικό υπηρέτη του στοιχειώνουν μέχρι τις μέρες μας τα δάση γύρω από το μαυσωλείο των de la Gardie. Παραμονεύουν στις παρυφές του κόσμου μας, χλευάζοντας τις ανοήτες αντιλήψεις μας περί ασφάλειας και λογικής. Ο κόμης Magnus περιμένει στο σκοτάδι και το αίμα των εχθρών του θα κυλήσει πολλές ακόμα φορές...

Για όσους δεν κατάλαβαν, η ανάρτηση αναφέρεται στο αγαπημένο μου διήγημα Count Magnus του διάσημου Άγγλου συγγραφέα ιστοριών φαντασμάτων M. R. James.

Η εικόνα είναι έργο του Lee Brown Coye, μέρος της εικονογράφησης ενός παλιού τόμου του εκδοτικού οίκου Arkham House και σε αυτήν φαίνεται ο κόμης μαζί με τον τρομερό υπηρέτη του.