FOREVER FIGHTING THE WORLD!!!

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Fortress Unvanquishable

Πριν ακόμα διαβάσω κάποια ιστορία του, το άκουσμα του ονόματος Λόρδος Dunsany με είχε προϊδεάσει για κάτι μεγαλειώδες και μαγικό. Και οι προσδοκίες μου δεν διαψεύστηκαν αφού ο ιρλανδός Edward John Moreton Drax Plunkett (1878-1957), 18ος βαρόνος του Dunsany, είναι μια από τις πλέον γοητευτικές προσωπικότητες στον χώρο της Φανταστικής Λογοτεχνίας.


Δημιουργός φανταστικών ιστοριών, συγγραφέας θεατρικών έργων και ποιητής, αλλά και κυνηγός, sportsman και δεινός σκακιστής, αποτελεί σπάνια περίπτωση στην οποία η αριστοκρατική καταγωγή συναντιέται με ένα σπουδαίο λογοτεχνικό ταλέντο. Μεταξύ άλλων πολέμησε σε δύο πολέμους, ταξίδεψε εκτεταμένα και το 1940 ήρθε στην χώρα μας ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας αλλά σύντομα αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει λόγω της γερμανικής εισβολής. Ο Lovecraft ήταν θαυμαστής του έργου του, είχε παρτίδες με τον W. B. Yeats και το λογοτεχνικό κίνημα της ιρλανδικής αναβίωσης, ενώ διαβάζω πως ο πολύς Aleister Crowley του έστειλε μια επιστολή στην οποία εσώκλειε ως δώρο και κάποια περιοδικά ερωτικού περιεχομένου.

To 1908 εκδόθηκε η τρίτη συλλογή διηγημάτων του Dunsany, με τίτλο The Sword of Welleran and Other Stories. Περίεχει δώδεκα σύντομες ιστορίες και οι έλληνες αναγνώστες -τουλάχιστον οι παλιότεροι- μάλλον είναι εξοικειωμένοι με τρεις από αυτές (Το Σπαθί του Βέλεραν, Η Πτώση της Μπαμπουλκούντ, Το Άπαρτο Κάστρο), οι οποίες εμφανίστηκαν σε ανθολογίες των εκδόσεων Ωρόρα. 

Fortress Unvanquishable του S. Sime.

Tο διήγημα Fortress Unvanquishable, Save for Sacnoth (Το Άπαρτο Κάστρο) είναι μια από τις καλύτερες και πιο διάσημες ιστορίες του συγγραφέα. Οι κάτοικοι του χωριού Allathurion βασανίζονται από διαβολικούς εφιάλτες, τους οποίους στέλνει ο σατανικός μάγος Gaznak. Ο νεαρός Leothric αναλαμβάνει να σκοτώσει τον μάγο αλλά για να εκπληρώσει την αποστολή του πρέπει να αποκτήσει το μαγικό σπαθί Sacnoth που είναι ενσωματωμένο στο σιδερένιο πετσί του φοβερού δράκοντα Tharagavverug. O ήρωας σκοτώνει -με μάλλον κωμικό τρόπο- τον δράκοντα και εξοπλισμένος με το Sacnoth εισβάλει στο κάστρο του Gaznak και αφού αντιμετωπίσει του κινδύνους που κρύβουν οι αίθουσες του, σκοτώνει τον μάγο σε μια από τις πιο αλλόκοτες μονομαχίες στην ιστορία της Φανταστικής Λογοτεχνίας.

Το Fortress αποτελεί αρχετυπική ιστορία ηρωϊκής φαντασίας -μια από τις πρώτες του είδους- αφού διαθέτει όλα τα στοιχεία που περιμένει να συναντήσει ένας αναγνώστης του χώρου: τον νεαρό ήρωα, την αναζήτηση, το μαγικό σπαθί, τον μάγο και τους δράκους. Ωστόσο, έχει ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο την διατρέχει μια ελαφριά σατιρική διάθεση (χαρακτηριστική του συγγραφέα), η οποία φαίνεται στον τίτλο του διηγήματος ή στον εκνευριστικό τρόπο με τον οποίο ο Gaznak επιμένει να αποσπά το κεφάλι του από τον λαιμό του κάθε φορά που ο Leothric επιχειρεί να το κόψει. Και φυσικά, ολόκληρο το διήγημα χαρακτηρίζεται από το εξαιρετικό ύφος γραφής του Dunsany και τα όμορφα ονόματα που δημιουργούσε η φαντασία του συγγραφέα. Ως ανάγνωσμα, είναι απαραίτητο για όλους τους φίλους του fantasy, αν και ενδέχεται η διακριτική φαιδρότητα του να ξενίσει ορισμένους.

The dreams came withering through the trees when the dark had fallen...
No one dares to close their eyes; no ones dares to reach for
sleep when nightmares wait for the call...
 
Ενενήντα χρόνια μετά την νίκη του Leothric, οι αμερικανοί Destiny's End κυκλοφόρησαν το 1998 τον πρώτο τους δίσκο με τον όμορφο τίτλο Breathe Deep the Dark και ένα μελαγχολικό "ντανσάνιο" εξώφυλλο: την μαγική ώρα του λυκόφωτος μια μοναχική φιγούρα ατενίζει κάποια ανώνυμα ερείπια, ίσως απομεινάρια κάποιας από τις φανταστικές πόλεις που καταράστηκαν οι Θεοί ή νικήθηκαν από τον Χρόνο. Σε αυτόν τον δίσκο, η μπάντα αποτίει φόρο τιμής στον Λόρδο Dunsany, στο The Idle City/Fortress Unvanquishable. Και αν το τεχνικό power metal των DE δεν καταφέρνει 100% να με κερδίσει, ωστόσο ως σύνολο ο δίσκος δικαιώνεται χάρη στη σκοτεινή του ατμόσφαιρα και τις αναφορές στην Λογοτεχνία του Φανταστικού. 


Γα άλλη μια φορά φανταστικές ιστορίες και μουσική μας οδηγούν στις Χώρες του Ονείρου, πέρα από το Λυκόφως. Και ακόμα πιο πέρα η Άκρη του Κόσμου, από την οποία πέφτουν ακόμα οι Slid και Pombo, και όπου το Χαρωπό Κτήνος τρώει τα λάχανα του Γέρου που Φροντίζει την Νεραϊδοχώρα. Αλλά αυτά κάποια άλλη φορά...

Αφορμή για την ανάρτηση μια δεύτερη ανάγνωση έργων του Dunsany κατά την διάρκεια μιας μακράς ανάρρωσης.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Σε ένα τεύχος του SSoC ο Κόναν αναρρώνει για μακρά περίοδο σε μια φάρμα ενός νεαρού αγρότη και της ηλικιωμένης του μητέρας. Όταν συνήλθε και βγήκε από το σπίτι ανταπέδωσε τη φροντίδα των αγροτών, παρέχοντάς τους βοήθεια στα χωράφια. Τότε ήταν που εκτιλύχτηκε η εξής στιχομυθία:

ΝΕΑΡΟΣ ΑΓΡΟΤΗΣ: Κόναν σε ζηλεύω, έχεις πολεμήσει στρατιές, έχεις πάει με αμέτρητες γυναίκες, έχεις δει μάγους και δαίμονες, έχεις μιλήσει με βασιλιάδες και βασίλισσες. Εγώ, εδώ, όλη μέρα στα χωράφια, όλα τα χρόνια της ζωής μου...

ΚΟΝΑΝ: Ότι κάνει κανείς, καλό είναι...


Χαιρετώ Κιμμέριε!

Αιρεσιάρχης

ΚΙΜΜΕΡΙΟΣ είπε...

Θαυμάσιο δείγμα βαρβαρικής φιλοσοφίας Αιρεσιάρχη!! Το τεύχος πρέπει να είναι αυτό που περιέχει την ιστορία The Mercenary, από την οποία είναι παρμένη και η εικόνα του μπλογκ μου. Hail!

BALADEUR είπε...

Σχεδιάζω να ξεκινήσω μία καινούρια στήλη στο METAL DAZE με "ομαδοποιημένες" κλασικές (κατ' εμέ τουλάχιστον) κυκλοφορίες δίσκων. Σε εκείνη με το US Power το πρώτο που σκέφτηκα ήταν το "Breathe Deep the Dark", το οποίο λατρεύω (το "Transition" ήταν κατώτερο). Αγαπημένος δίσκος. Heavy metal perfection!

Μπάντα που σχηματίσθηκε από τρία μέλη των (πολύ καλών) New Eden και τον τιτάνα James Rivera στα φωνητικά. Για την ιστορία να πούμε πως ο κιθαρίστας Dan DeLucie δημιούργησε στην συνέχεια τους (θεούς) Crescent Shield, οι οποίοι διαλύθηκαν μετά τον θάνατο του Michael Grant (που τραγουδούσε και στους Onward)!

Men spin their tales of ages past
Leaves turning to ash, old legends die
Fear is the catalyst to warp frail minds

In lands beyond sleep, fleeing lost truths
Comets blaze the way to nightmare's return
Fortress of dreams invincible you are

Fortress Unvanquishable - free my mind
Fortress Unvanquishable - let me dream

ΚΙΜΜΕΡΙΟΣ είπε...

Baladeur είχα εδώ και καιρό στο μυαλό μου μια ανάρτηση που να παρουσιάζει την τριάδα Destiny's End, Crescent Shield και Onward, σε συνδυασμό με ένα τραγούδι από κάθε μπάντα, εμπνευσμένο από κάποιο διήγημα φαντασίας. Οι DE με το Fortress, οι CS με το The Last of my Kind, αλλά δυστυχώς δεν βρήκα κάτι αντίστοιχο στους Onward. Οι τελευταίοι είναι και οι αγαπημένοι μου από την τριάδα και πρέπει να τους παρουσιάσω στο μέλλον. Αναμένουμε την καινούργια στήλη :)