On the hunt

My daddy told me a long time ago
Said there's two things son
Two things you should know
And in these two things you must take pride
That's a horse and woman, yeah
Well both of them you ride

Tο μεγάλο southern συγκρότημα των Lynyrd Skynyrd μας δείχνει το δρόμο. Τσαμπουκάς και αυθεντική θεώρηση των πραγμάτων. Οι ξενέρωτοι ας προσπεράσουν. Οι υπόλοιποι ψηλά το κεφάλι και καβαλήστε!

Dr Phibes

Αναζητώντας το αλλόκοτο στο χώρο του κινηματογράφου οφείλουμε να σταθούμε στη σατανική φιγούρα του δόκτορος Phibes. O αποτρόπαιος Dr Phibes εξοντώνει με ευρηματικό τρόπο την ομάδα των γιατρών που θεωρεί πως ευθύνονται για τον θάνατο της λατρεμένης του συζύγου. Οι τρόποι που επιλέγει για να δολοφονήσει τους εχθρούς του εμπνέονται από τις βιβλικές Πληγές του Φαραώ. Ακρίδες, βατραχόμορφες μάσκες και μηχανές ψύχους επιστρατεύονται από τον διαβολικό δόκτορα -τον οποίο ενσαρκώνει με θαυμάσιο τρόπο ο σπουδαίος ηθοποιός Vincent Price- προκειμένου να πάρει την εκδίκηση του. Ο τρελαμένος Phibes, με τον μαύρο μανδύα και το βλάσφημο εξάρτημα ομιλίας, σπέρνει τον τρόμο στην εξαιρετική ταινία The Abominable Dr Phibes του Robert Fuest (1971). Η ταινία αποτελεί έναν ύμνο στο γκροτέσκο και ξεχωρίζει για την παρουσία του υπέροχου Price και για το μαύρο χιούμορ της. Εννοείται πως στο τέλος ο Dr Phibes θα ξεφύγει και θα χαθεί μέσα στο σκοτάδι, όπως κάθε σατανικός κακός που σέβεται τον εαυτό του. Εκεί περιμένει, μέσα σε έναν θάνατο που δεν είναι θάνατος...

Η σύνδεση με το Heavy Metal γίνεται μέσω του ομώνυμου instrumental των Angel Witch, το οποίο είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια από την ιστορική αυτή μπάντα. Κυκλοφόρησε το 1981 όταν οι Angel Witch ήταν στην πρωτοπορία του NWOBHM. Το μυστηριακό στοιχείο που χαρακτηρίζει τον ήχο και τους στίχους των Βρετανών, καθιστά την μουσική τους ιδανική ηχητική υπόκρουση για την κλασική ταινία του 1971.

Angel Witch και Dr Phibes σε έναν κολασμένο συνδυασμό. Κλείνουμε με το εκδικητικό παραλήρημα του τελευταίου: Νine killed you! Nine shall die! Nine eternities in DOOM!!! Καλό σας βράδυ...

Το φιλμ του 1971 το ακολούθησε το 1972 μια πιο αδύναμη συνέχεια με τίτλο Dr Phibes Rises Again. Αντί αυτού προτείνω το φοβερό Τheatre of blood στο οποίο επίσης πρωταγωνιστεί ο μέγας Vincent Price.

13 πολεμιστές

Ο Αύγουστος είναι ιδανικός μήνας για σινεμά και είναι καιρός για μια σχετική ανάρτηση. Θέμα μας δύο ταινίες -μια πρόσφατη και μια παλιότερη- που αναφέρονται σε διαφορετικές κουλτούρες αλλά μοιράζονται την ίδια βασική ιδέα: δεκατρείς πολεμιστές σε επικίνδυνες αποστολές από τις οποίες δύσκολα θα υπάρξει επιστροφή.

Δώδεκα πολεμιστές σαμουράι και ένας εκκεντρικός χωρικός αποτελούν την ομάδα που αναλαμβάνει να δολοφονήσει τον διεστραμμένο και παρανοϊκό νόθο αδελφό του Σογκούν στην ταινία 13 Assassins του σημαντικού Ιάπωνα σκηνοθέτη Takashi Miike, η οποία κυκλοφόρησε πριν δύο χρόνια. Λοξοκοιτάζοντας το κλασικό 7 Samurai του συμπατριώτη του Α. Kurosawa, ο Miike μας δίνει μια δυνατή περιπέτεια αλλά και ένα σχόλιο πάνω στην ηθική των σαμουράι και την αντίληψη τους περί καθήκοντος. Εμβληματική μορφή ο σαμουράι Shinzaemon Shimada που ηγείται της ομάδας των δεκατριών και απολύτως ικανοποιητική η αιματηρή σκηνή της τελικής σύγκρουσης.

To 13th Warrior (1999) του John McTiernan είναι λίγο-πολύ γνωστό σε όλους. Ένας Άραβας πρεσβευτής θα συνοδεύσει δώδεκα Βίκινγκ πολεμιστές σε μια αποστολή στην πατρογονική τους γη που απειλείται από μια φυλή άγριων και μυστηριωδών πλασμάτων. Πρόκειται για μια διασκευή του μύθου του Beowulf και έχει βασιστεί στο εξαιρετικό βιβλίο Eaters of the Dead του Michael Crichton (κυκλοφορεί και στα ελληνικά υπό τον τίτλο Οι Νεκροφάγοι). Αν και χολυγουντιανή παραγωγή και παρά την παράταιρη παρουσία του συμπαθούς Antonio Banderas θεωρώ πως η συγκεκριμένη ταινία καταφέρνει να κρατήσει ένα πολύ καλό επίπεδο και ξεχωρίζει άνετα από άλλες ταινίες του είδους. Και εδώ κυριαρχεί η ηγετική μορφή του Βuliwyf ενώ κορυφαία είναι -κατά την γνώμη μου- η σκηνή στην οποία οι πολεμιστές προσφέρονται για την αποστολή.

Αυτοθυσία, ηρωισμός, ευγένεια (κάπως πιο δυσδιάκριτη στην περίπτωση των Βίκινγκ, αλλά είναι εκεί), περιφρόνηση του κινδύνου και υπέρβαση των ανθρώπινων ορίων είναι κάποια από τα κοινά χαρακτηριστικά των δύο ταινιών (εκτός από τον σημαδιακό αριθμό 13 που αποδεικνύεται τυχερός και άτυχος). Σε Ιαπωνία και Σκανδιναβία, οι δεκατρείς βαδίζουν άφοβα το μονοπάτι του πολεμιστή. Βγάλτε το σπαθί σας από την θήκη του και ακολουθήστε τους στην περιπέτεια...

Jon Lord RIP

Εδώ μιλάμε για γίγαντα της μουσικής. Καλό ταξίδι!

Αποστάτης Ιππότης

Ελάχιστοι είναι οι βάρδοι που θα σας πούνε ιστορίες για τον σερ Julian. Για το πως ο νεαρός ιππότης ξεγελάστηκε από μια γριά μάγισσα, κοιμήθηκε μαζί της και πήρε την θέση της στην υπηρεσία του Σατανά. Όμως ο Μαύρος Άγγελος δεν τον πήρε μαζί του στην Κόλαση αλλά του έδωσε εντολή να περιπλανηθεί σε ολόκληρο τον κόσμο και να δει τα παράξενα θαύματα του. Ο Julian έλαβε μέρος στις σταυροφορίες, επέστρεψε στην Ευρώπη και κατέληξε ένας φτωχός, περιπλανώμενος ιππότης βασανιζόμενος από τύψεις και αναπάντητα ερωτήματα. Έχοντας προδώσει την χριστιανική πίστη και φοβούμενος τα μαρτύρια της Κόλασης που τον περίμενουν, ο Julian θα επιδοθεί σε μια σειρά αναζητήσεων που θα τον οδηγήσουν στα πιο μακρινά και παράξενα μέρη. Θα θυσιάσει το αριστερό του χέρι σε έναν δαίμονα, θα γνωρίσει άλλες χώρες, άλλες διαστάσεις και άλλους θεούς, θα κοιτάξει πέρα από την Άκρη του Κόσμου και θα έρθει αντιμέτωπος με το απόλυτο σκοτάδι πάνω στο οποίο τα σύμπαντα και οι θεοί πλέουν σαν τσόφλια πάνω σε έναν μαύρο ωκεανό.

Carl Friedrich Lessing, H επιστροφή του Σταυροφόρου

Οι περιπέτειες του ιππότη Julian ξεδιπλώνονται σε μια σειρά σύντομων αφηγήσεων που έγραψε ο αμερικανός συγγραφέας φαντασίας Darrell Schweitzer και περιέχονται στο βιβλίο του We are all legends. Ο Schweitzer τοποθετεί τον ήρωα του μέσα σε έναν μεσαιωνικό κόσμο που μοιάζει να έχει περάσει μέσα από παραμορφωτικό φακό, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις ιστορικές λεπτομέρειες και την ακριβή ανασύσταση της εποχής. Κάποιες πτυχές του Julian του Αποστάτη μπορεί να φέρνουν στον νου τον Kane του Karl Edward Wagner ενώ το όνομα του παραπέμπει ευθέως στον ηρωϊκό αυτοκράτορα Ιουλιανό τον -για τους χριστιανούς- Παραβάτη. Ο ίδιος ο Schweitzer αναφέρει ως πηγές έμπνευσης του διάφορες μεσαιωνικές μπαλάντες και την ταινία Η έβδομη σφραγίδα του Ingmar Bergman. Το βιβλίο περιέχει δώδεκα διηγήματα-αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο. Δεν πρόκειται για συνηθισμένη ηρωϊκή φαντασία και θεωρώ πολύ πιθανό να μην αρέσουν σε πολλούς φίλους του είδους. Η δράση είναι λιγοστή και η ονειρική ατμόσφαιρα κυρίαρχη. Αν και στις περισσότερες ιστορίες λείπει η δύναμη, καταφέρνουν ωστόσο να δημιουργήσουν μια παράξενη αίσθηση στον αναγνώστη. Επαφίεται στην κρίση και τις προτιμήσεις του τελευταίου να τις εκτιμήσει για την ιδιότητα τους αυτή.

Περισσότερο από κάθετι άλλο, θα έλεγα πως οι ιστορίες του We are all legends αποτελούν παραισθητικά ταξίδια μέσα σε ένα σκοτεινό σύμπαν όπου όνειρο και πραγματικότητα μπλέκονται αξεδιάλυτα. Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να ακολουθήσουν τον αποστάτη ιππότη στην άχρονη και νεφελώδη αναζήτηση του ανάμεσα στις διαστάσεις και τους κόσμους...

To Κυνήγι

O Γκρίζος Άντρας επέστρεψε και το Κυνήγι ξεκίνησε! Θηράματα οι απανταχού ξενέρωτοι, μίζεροι, λιπόψυχοι και οσφυοκάμπτες. Υπό το φως των αστεριών οι λύκοι θα ξεσκίσουν τις σάρκες τους και το Σπαθί του Ωκεανού θα βαφτεί με το αίμα τους...

The Hunt είναι ο τίτλος του νέου δίσκου των Grand Magus που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό. Η σουηδική μπάντα διανύει περίοδο μεγάλης ακμής και ο ισχυρισμός αυτός αποδεικνύεται εύκολα με μια ακρόαση του The Hunt. Παραδοσιακό Heavy Metal σε εννέα εμπνευσμένες συνθέσεις με αναφορές στο ηρωϊκό παρελθόν, αγάπη για την ελευθερία και αναζήτηση της εσωτερικής δύναμης. Με κορυφαίες στιγμές το σαρωτικό ομώνυμο κομμάτι και το μυητικό Son of the last breath, το τελευταίο πόνημα των Grand Magus σηκώνει ψηλά τα λάβαρα της αγαπημένης μας μουσικής και τοποθετείται δικαιωματικά μεταξύ των καλύτερων κυκλοφοριών του 2012.

Όλοι στο Κυνήγι λοιπόν, τουλάχιστον όσοι τους έχει απομείνει λίγη Ψυχή μέσα τους... I follow the Hunt!