Ύμνοι στο Κενό

Αν κάποιος αναζητεί το γκροτέσκο και επιθυμεί να συνομιλήσει με το Κενό, τότε είναι πολύ πιθανό να δει πίσω από το πέπλο, εκεί που αναβράζει ένα Σκοτάδι που δεν είναι απλά η απουσία του φωτός.

Το Σκοτάδι που κανείς δεν έχει δει είναι αυτό που βρίσκεται πίσω από τον κόσμο της υλικής εμπειρίας που μας περιβάλλει. Το αρχέγονο χάος -άνομο και άλογο- είναι αυτό που μεταμορφώνει τα πάντα. Ακόμα και τα ανθρώπινα όντα είναι απλές μάσκες που το Σκοτάδι φοράει και η αυτοσυνείδηση μας είναι μια απάτη που χρησιμοποιεί η Σκια για να μας ξεγελάσει. Δεν υπάρχει ουσία στην ύπαρξη μας. Δεν υπάρχει σωτηρία, διότι πολύ απλά δεν υπάρχει κανείς να σωθεί...

Οι παραπάνω γραμμές αποτελούν ένα δείγμα των τρομερών αποκαλύψεων που βρίσκει ο απαιτητικός αναγνώστης μέσα στις σελίδες των παράξενων ιστοριών του αμερικανού συγγραφέα Thomas Ligotti. 

Ο Ligotti είναι από τους κορυφαίους νεότερους συγγραφείς τρόμου (ξεκίνησε να δημοσιεύει διηγήματα στις αρχές της δεκαετίας του ΄80), αν και στη χώρα μας είναι σχετικά άγνωστος. Οι ιστορίες του επιτυγχάνουν εξαιρετικά υψηλά επίπεδα παραδοξότητας και προσεγγίζουν ένα είδος που κάποιοι έχουν περιγράψει ως φιλοσοφικό ή υπαρξιακό τρόμο. Η κατάδυση στο εφιαλτικό σύμπαν του Thomas Ligotti δεν συνοδεύεται από ακρωτηριασμούς, αιματοκυλίσματα και γραφικά τέρατα. Στις ιστορίες του κυριαρχούν το αλλόκοτο, η ζοφερή ατμόσφαιρα, οι πρωτότυπες ιδέες και μια μαυρίλα που κάποιες φορές γίνεται ασφυκτική και σου πλακώνει την ψυχή.

Σκοπός του κόσμου μας δεν είναι η επίτευξη της τελειότητας αλλά η φθορά και η αποσύνθεση. Το Μεγάλο Σχέδιο του σύμπαντος είναι γραμμένο -για όσους έχουν μάτια να το δουν- πάνω σε μια παλιά κούκλα βιτρίνας, ξεχασμένης σε κάποιο σκοτεινό δωμάτιο, κάποιου εγκαταλελειμμένου σπιτιού, κάποιας έρημης γειτονιάς.

Η συνωμοσία ενάντια στην ανθρωπότητα, η άβυσσος των οργανικών μορφών, οι ντελιριακές διαλέξεις του ντόκτορα Haxhausen, οι πιο δυσοίωνοι υπαινιγμοί στα πιο κοινότοπα πράγματα. Το αλλόκοτο, το ονειρικό, το εξωλογικό, οι ασαφείς απειλές και οι μαύρες αλήθειες... Το έργο του Ligotti επιφυλάσσει παράξενες εκπλήξεις για όσους ψάχνουν κάτι διαφορετικό στη λογοτεχνία τρόμου.

Μπορεί να γραφούν πάρα πολλά για αυτόν τον τόσο ξεχωριστό συγγραφέα, αλλά βρίσκομαι σε φάση προσέγγισης του έργου του οπότε επιφυλάσσομαι για μια πιο λεπτομερή παρουσίαση κάποια στιγμή στο μέλλον. Προτείνω στους ενδιαφερόμενους να αναζητήσουν ύμνους στο παράδοξο όπως τα διηγήματα The Tsalal και The Shadow, the Darkness.

ΥΓ1) Από τις εκδόσεις Οξύ είχε κυκλοφορήσει η συλλογή Εργοστάσιο Εφιαλτών που περιέχει πολύ μεγάλο μέρος του έργου του Ligotti. Δυστυχώς σήμερα το βιβλίο είναι πλέον εξαντλημένο και δύσκολα βρίσκεται .

ΥΓ2) Οι παράγραφοι με την πλάγια γραμματοσειρά προσπαθούν να μεταδώσουν -με μικρή επιτυχία- το πνεύμα κάποιων από τις ιστορίες που βρίσκονται στη συλλογή Noctuary του συγγραφέα.

The Isles of Ice

Οι Heart of Cygnus είναι μια αξιόλογη μπάντα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως φανερώνει και το όνομα τους, τρέφουν μεγάλη αγάπη για τους Rush. Οι Καναδοί θεοί είναι η βασική επιρροή των HoC, στον ήχο των οποίων συναντάμε και αρκετά στοιχεία από τους Iron Maiden. Εκτός από ωραίες συνθέσεις, οι ΗoC έχουν και μια επιμονή στη fantasy και sci-fi θεματολογία, γεγονός που τους καθιστά ακόμα πιο ενδιαφέροντες. Μέσα στο 2012 κυκλοφόρησαν το τέταρτο cd τους με γενικό τίτλο The voyage of Jonas. Την κυκλοφορία του την πήρα πρέφα πριν μερικές μέρες και πιστεύω πως αξίζει να παρουσιάσουμε ένα τραγούδι μέσα από αυτό. Ταξίδι στην Καρδιά του Κύκνου λοιπόν και στα μακρινά Νησιά του Πάγου...

Υποδοχή 2013

Το 2012 δεν ήταν μια καλή χρονιά και το 2013 μάλλον θα κινηθεί στα ίδια επίπεδα. Ωστόσο, καλό είναι να είμαστε αισιόδοξοι και να μην μας παίρνει από κάτω. Καλή χρονιά λοιπόν σε όλους και καλή δύναμη για όσα πρόκειται να έρθουν. Πιστεύω πως ταιριάζει να υποδεχθούμε το 2013 με ένα τσαμπουκαλίδικο τραγούδι από μια από τις ελάχιστες μπάντες που έχουν πλησιάσει το πνεύμα των τεράστιων Manowar χωρίς να γίνονται γραφικές:

 

Επιπλέον, αν θέλετε να ξεφύγετε έστω και για λίγο από την καταθλιπτική καθημερινότητα, δείτε το πρώτο μέρος της τριλογίας Hobbit του Peter Jackson. Πρόκειται για εξαιρετική ταινία που σε βυθίζει στον κόσμο της Μέσης Γης και κάποιες αναπόφευκτες αμερικανιές της συγχωρούνται εύκολα. 

Ο Κιμμέριος θα επανέλθει σύντομα, με κάποια λιγότερο τυπική ανάρτηση ελπίζω. Hail!

Νέα

1) Με ιδιαίτερη χαρά σας ανακοινώνω πως εκεί έξω κυκλοφορεί το εντέκατο τεύχος του περιοδικού Φανταστική Λογοτεχνία.

Όσοι και όσες ασχολείστε με το Φανταστικό αξίζει να το αναζητήσετε και να ρίξετε μια ματιά στα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα του. Περισσότερες λεπτομέρειες στο ιστολόγιο της ΦΛΕΦΑΛΟ.

2) Πριν μερικές μέρες μας άφησε και ο Keith Deen, τραγουδιστής των (περίπου) θρασάδων Holy Terror. Τα περισσότερα thrash συγκροτήματα με αφήνουν αδιάφορο αλλά οι HT άνηκαν στις εξαιρέσεις. RIP Keith.

 

Στο βουνό του Κρομ

Ένα συγκρότημα με το κραυγαλέο όνομα Arkham Witch και έναν δίσκο με τίτλο On Crom's Mountain (2011) δεν θα μπορούσε παρά να παρουσιάζει ενδιαφέρον (τουλάχιστον για όσους έχουν χαθεί στα βασίλεια της σκοτεινής φαντασίας). Όταν θα έρθει η στιγμή να ανέβουμε στο βουνό του βλοσυρού θεού, πιστεύω πως το ομώνυμο κομμάτι θα είναι μια ταιριαστή ηχητική υπόκρουση.

Μαθαίνω μάλιστα πως η μπάντα πρόκειται να κυκλοφορήσει (ή έχει κυκλοφορήσει ήδη) καινούργιο δίσκο. Θα υπάρξει συνέχεια...

O Κυρίαρχος

Μέσα στις φωτιές της δοξασμένης δεκαετίας του '80, το Master of Disguise των αμερικανών Savage Grace κατέχει εξέχουσα θέση. Η δεύτερη κυκλοφορία των SG (έχει προηγηθεί το EP The Dominatress με τον Kenny Powell των Omen στην κιθάρα) σε αρπάζει από το λαιμό και σου παίρνει το κεφάλι. Οι ξενέρωτοι μουσικόφιλοι και οι "σκεπτόμενοι" ακροατές οφείλουν να μείνουν μακριά, καθώς το MoD περιέχει υλικό αυστηρώς ακατάλληλο για τα αυτιά τους: αχαλίνωτο και σαρωτικό speed metal με προκλητική διάθεση όπως φανερώνει και το εξώφυλλο του δίσκου.

 

Το Master of disguise κυκλoφόρησε το 1985 (διανομή στην Ευρώπη από την γνωστή εταιρεία Black Dragon). Ξεκινά με το βρυχηθμό ενός λιονταριού -Lions roar- τον οποίο διαδέχεται το φοβερό Bound to be free, με τους στίχους να καλούν σε γενικό ξεσηκωμό:

Fists full of anger, rise into the night
The crack of the whip fills the day
Under the heel of oppressive boots of steel
The pain and the sweat turn to hate
Poised for the start of retribution's kiss,
The links of their chains snap and fall
Armed with weapons from the arsenal of right,
They'll bow no more

Ακολουθούν άλλες εφτά συνθέσεις που ξεχωρίζουν για την έμπνευση, την ορμητικότητα αλλά και για ορισμένες καθόλου πολιτικά ορθές αναφορές της μπάντας.

As I roll on, thru the night
Hunting for prey to delight me
Your shape appears, draws me near,
Your body is tried and convicted
Your fate awaits, you can't escape,
Bound by the shackles of justice
My will be done, you must succumb,
To the sentence of sex put upon you. 

To MoD είναι ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της περιόδου και ενσωματώνει πλήρως το πνεύμα της. Δύναμη, τσαμπουκάς, επιθετικότητα, πρόκληση, μέχρι και μια υποψία από το πνεύμα των σαμουράι χάρη στη παρουσία του μπασίστα B. East. Σε κάποια αρχαία τεύχη του Metal Hammer οι Savage Grace είχαν χαρακτηριστεί μέχρι και επικό metal αλλά δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Οι στίχοι τους φανερώνουν μάλλον σκεπτικισμό παρά επική διάθεση ενώ οι ταχύτητες είναι πολύ ανεβασμένες. Ανεξάρτητα απ' όλα αυτά, το Master of Disguise αποτελεί πραγματικό μνημείο πηγαίου και ορμητικού Heavy Metal και δεν πρόκειται να χάσει τη λάμψη του όσα χρόνια και αν περάσουν.

Ακολούθησε το LP After the Fall from Grace (1986) το οποίο, χωρίς να είναι κακό, δεν διαθέτει το πάθος του MoD και χάνει λόγω των αδύναμων φωνητικών του κιθαρίστα και αρχηγού της μπάντας Christian Logue. Το 1987 κυκλοφόρησαν άλλο ένα EP και κατόπιν οι Savage Grace εξαφανίστηκαν για να τους επαναδραστηριοποιήσει ο Logue πριν μερικά χρόνια. Εννοείται πως δεν έχει νόημα να περιμένουμε τίποτα από αυτούς πλέον. Η κυριαρχία της εντροπίας πάνω τους (για την ακρίβεια πάνω στον C. Logue) είναι απόλυτη. Απομένει μόνο η ένδοξη κραυγή από το μακρινό 1985:

Bound to be free, the shackles of fear can't deny me!