Διάλογος

"Που πας ταξιδιώτη;"

"Στον θάνατο και ακόμα παραπέρα."

"Φιλόσοφος ε; Μισώ τους φιλόσοφους"

"Μπορώ να σε γιατρέψω..."

Αφιερωμένο στον φίλο Guardian Lord, με βάση μια πρόσφατη συζήτηση μας. Και για όσους δεν κατάλαβαν, αναφερόμαστε στον αθάνατο Κιμμέριο:

Περιττό κάθε άλλο σχόλιο. Hail!

Time of the dark

There's a shadow on the land
Werewolves in high places
Speak satin words with empty faces
Children kneel to the lords of insanity
Choosing a god devoid of humanity
There's a darkness on the land
There used to be a softness
in another place and time
You called upon the wind and it answered
with a rhyme
Butterflies and unicorns are from a different age
So fuck the signs of peace and love,
all hail the battle rage!

Their assholes full of razor blades,
mirrors in their minds
Can't see what's in front of them,
can't feel what's left behind
That's alright it's ok that quality,
it's us who are the fools
They live on blood and dollar bills,
the nineteen nighties ghouls

It's the Time of the Dark, let no one survive
It's the Time of the Dark 'till the rider arrives
Let him come, let him come

Η εποχή του σκοταδιού... Λυκάνθρωποι σε υψηλές θέσεις, άδεια πρόσωπα, μαζικό προσκύνημα στους θεούς της τρέλας... Παντού επικρατεί πολεμική λύσσα -διαφορετική από αυτήν που δοξάζουμε εμείς που αναζητούμε το Έπος- μπασταρδεμένη, άνανδρη και ύπουλη. Kαι δεν υπάρχει πρόβλημα φίλοι μου, είναι ok αυτή η ποιότητα του κόσμου μας, σαν τα ζόμπι σερνόμαστε αποχαυνωμένοι ενώ τα γκούουλ της εποχής μας τρέφονται όχι με πτώματα αλλά με χαρτονομίσματα και αίμα... Μέχρι ο Καβαλάρης να έρθει... Και η τάξη πραγμάτων να αλλάξει... Αλλά ποιός θα έχει επιβιώσει μέχρι τότε;

Το τραγούδι: Time of the dark των αμερικανών underground ηρώων Brocas Helm. Όχι από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα αλλά η συγκεκριμένη σύνθεση είναι πραγματικά σπουδαία. Metal on 'till the rider comes!!

Ο Kane και κάποιες σκέψεις

Απευθύνω βροντερό χαιρετισμό σε όλους του φίλους και συνοδοιπόρους!!! Εδώ είμαστε πάλι, διψασμένοι για το αίμα των εχθρών μας! Πρέπει να ομολογήσω πως τώρα τελευταία η Έμπνευση μου έχει γυρίσει την πλάτη και για τον λόγο αυτόν οι αναρτήσεις έχουν αραιώσει αρκετά. Δυστυχώς, εκεί που ήμουν χαμένος στο βασίλειο της αποστασιοποίησης και τους ιδιωτικούς μου κόσμους, ξαφνικά βρέθηκα στο άλλο άκρο, εξαιρετικά δημοφιλής και εγκλωβισμένος σε έναν κυκεώνα κοινωνικών επαφών. Τραπεζώματα, καφέδες, επισκέψεις και χαύνωση με κάποιες συναδέλφισσες που κουνάνε λίγο παραπάνω τον πισινό τους: αυτές είναι οι βασικές δραστηριότητες μου τις τελευταίες εβδομάδες και φυσικά είναι απολύτως αδύνατο να κρατηθείς στην πρωτοπορία του Sword 'n' Sorcery αν καταναλώνεις τον περισσότερο από τον χρόνο σου στα προαναφερθέντα. Ξεπεσμός ή μια απολύτως φυσιολογική και θετική εξέλιξη; Δεν μπορώ να απαντήσω αλλά είμαι βέβαιος πως πολλοί παλιοί φίλοι θα έβαζαν τα γέλια με τον νέο, κοινωνικό εαυτό μου. Ωστόσο, ο βάρβαρος Κιμμέριος δεν παρασύρεται έτσι εύκολα από το λούστρο και τους πειρασμούς του πολιτισμού και σήμερα θα σας συστήσει (για όσους δεν τον ξέρετε ήδη) έναν άξιο σύντροφο και αδελφό αναζητητή: τον θρυλικό Kane του μεγάλου αμερικανού συγγραφέα Karl Edward Wagner (1945-1994)!! Τον κοκκινομάλη Kane με τα ψυχρά, φονικά γαλάζια μάτια, το θανατηφόρο σπαθί και τις απόκρυφες (ή μήπως επιστημονικές;) γνώσεις. Τον Kane που φοράει στο δάχτυλο του ένα δαχτυλίδι με μια διαβολική αιματόπετρα (Bloodstone), η οποία του επιτρέπει να ελέγχει τις πέρα από κάθε φαντασία δυνάμεις μιας χαμένης εξωγήϊνης φυλής που έφτασε στην Γη από τα άστρα πριν την εμφάνιση του ανθρώπου. Τον Kane που ονειρεύεται να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία αλλά ίσως τελικά δεν είναι παρά σκλάβος του εξωγήϊνου πετραδιού...

Πολεμιστής, μισθοφόρος, μάγος και μύστης, καταραμένος από κάποιον κακόβουλο θεό να περιπλανιέται αθάνατος μέσα στους αιώνες (σαφής η αναφορά στον βιβλικό Κάιν), ο Kane αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές μορφές στον χώρο της ηρωϊκής φαντασίας και το Έπος του θα μας απασχολήσει ξανά στο μέλλον. Μέχρι τότε, αξίζει να διαβάσετε κάποια από τα διηγήματα του K. E. Wagner στα οποία πρωταγωνιστεί (αναζητήστε τα στις γνωστές ανθολογίες των εκδόσεων Ωρόρα) ώστε να κάνετε μια πρώτη γνωριμία με το σκοτεινό κόσμο του. Θα υπάρξει συνέχεια...

Πρώτη εικόνα: το εξώφυλλο της νουβέλας Bloodstone του K. E. Wagner, φιλοτεχνημένο από (ποιόν άλλο;) τον γίγαντα Frank Frazetta.

Δεύτερη φωτογραφία: ο K. E. Wagner κατά την διάρκεια πνευματικών αναζητήσεων. Η εμφάνιση του τα λέει όλα και οποιοδήποτε άλλο σχόλιο περιττεύει...

Κραυγή μάχης

Σήμερα έτυχε να θυμηθώ έναν παλιό φίλο, έναν ξανθό μαλλιά που τραγούδαγε ψυχωμένα για την Ανάσα του Δράκου και τον Καβαλάρη του Θανάτου. Έναν περήφανο ήρωα του Heavy Metal που έβγαζε Κραυγή Μάχης το 1984 ντυμένος με μαύρη πανοπλία. Έναν τραγουδιστή με βραχνή και χαρακτηριστική φωνή που ταξίδεψε τον πιτσιρικά που κάποτε ήμουνα μέχρι την μακρινή Κολχίδα για να αντιμετωπίσει τα γεννήματα των Δοντιών του Δράκοντα.

Destiny calls
To leave these walls
For only the fleece
Can bring us peace

I am to rule
A king not a fool
The prophesy I will defend
And sail to the worlds end

Fear the children slain of the hydra
For they will seek to kill upon command
None can escape the teeth of the hydra
From the teeth of the hydra
Come the children of the Damned

Η πρώτη μας γνωριμία πολλά χρόνια πριν, όταν ένα Σάββατο μεσημέρι γύρισα σπίτι φέρνοντας μαζί μου έναν δίσκο με εξώφυλλο μια κόμπρα που είχε βυθίσει τα δόντια της στο κεφάλι ενός λύκου. 990 δραχμές από το Rock City στην Ακαδημίας. Πρώτη επαφή με το The curse για να ακολουθήσουν τα Warning of danger, Battle cry, Nightmares. Και η φωνή του ξανθού ιππότη -που είχε πλέον βγάλει την πανοπλία- να βγάζει πάντα τσαμπουκά, συναίσθημα και ψυχή.

You stand in my way a fatal mistake
The path of destruction lies in your way
Nowhere to run the nightmare is real
There's no way escaping the wrath the wrath of my steel

You live by the sword you'll die by the blade
Stand for the fight your life I will take
You'll die by the blade

Τελικά ο Ξανθός δεν πέθανε από το σπαθί αλλά νικήθηκε από την αρρώστια πριν μερικά χρόνια. Αν και δεν έπεσε στην μάχη, οι πύλες της Valhalla του Heavy Metal άνοιξαν διάπλατα για να τον δεχτούν. Έμειναν τα τραγούδια του και η ανάμνηση ενός μακρυμάλλη μεταλλά με αγέρωχο βλέμμα και εκφραστική φωνή...

The beast has our backs
Against the wall
And the power to devour
One and all

Man must reach a higher
Plain for his world to remain

Το Κτήνος εξακολουθεί να μας έχει με την πλάτη στον τοίχο και αναζητούμε πάντα ένα υψηλότερο επίπεδο. Ο J. D. μας προειδοποίησε για τον Κίνδυνο και η φωνή του συνεχίζει να μας δίνει πάντα κουράγιο. Να είσαι καλά όπου και αν βρίσκεσαι φίλε...


Ο τραγουδιστής είναι βέβαια ο J. D. Kimball των Omen, ενός από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα. Τραγούδησε στους τρεις πρώτους κλασικούς δίσκους της μπάντας (και στο EP Nightmares) και πέθανε από καρκίνο το 2003.

Phil Kennemore - RIP

Πριν λίγες μέρες έφυγε από κοντά μας ύστερα από σύντομη μάχη με τον καρκίνο ο μπασίστας των Υ&Τ Phil Kennemore. Πιστεύω πως η ουσία του Hard 'n' Heavy είναι η αλητεία, η "βρωμιά", ο τσαμπουκάς αλλά και το πάθος, η καψούρα, το παράπονο. Η μουσική των Y&T διέθετε όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά και γι' αυτό πρόκειται για μια από τις κορυφαίες μπάντες του είδους τους. Ο Phil ήταν ψυχάρα και παιχταράς και θα τον θυμόμαστε πάντοτε με αγάπη. Έλαβε θέση δίπλα σε ήρωες του Heavy Metal όπως ο Dio, o Cozy Powell, o Criss Oliva, o Guy Speranza και πολλοί άλλοι. Αντίο Phil γίγαντα από την μοναχική πλευρά της πόλης!

Υποδοχή 2011

Με αφορμή την αλλαγή του χρόνου, παραθέτω το παραπάνω φοβερό εξώφυλλο των Armored Saint (δίσκος Raising fear, 1987) και σας εύχομαι να σαρώσετε με το Ξίφος και την Πανοπλία του Πνεύματος την μιζέρια και τη σαχλαμάρα που μας έχουν κατακλύσει. Και μην ξεχνάτε: Metal forever, the louder the better!!!!